Kancelaria parafialna

Czynna:
- od poniedziałku do piątku:
  8.30 – 9.30 i 17.00 – 17.45
  (w okresie zimowym: 16.00 – 16.45)
- w soboty od 9.00 do 10.00

Nieczynna:
- w święta i uroczystości kościelne
- w pierwsze piątki miesiąca (po południu)
- w czasie rekolekcji parafialnych
- w Wigilię Bożego Narodzenia i Triduum Paschalne

Msza święta w niedzielę:
          w kościele parafialnym o godz.: 7.30; 10.00; 12.00; 18.00 /17.00 w okresie zimowym/
          w kaplicach: 8.30 Tarkawica
                                 9.00 Talczyn
                                 9.00 Giżyce
                                 16.30 Łukówiec /15.30                                     w okresie zimowym/

Msza święta w dni powszednie
         w kościele parafialnym o godz.: 7.00; 7.30, 8.00, 18.00 /17.00 w okresie zimowym/.

Adres:
Pl. Księżnej Anny Jabłonowskiej 15
21-150 Kock
tel. 81/859-14-02

e-mail: parafiakock@op.pl

Numer konta:
73 8046 0002 2010 1270 1100 0002

Sakrament Chorych

Jak kiedyś Chrystus z wielką troską odwiedzał chorych, by podnosić ich na duchu i uzdrawiać, tak obecnie przychodzi w osobie kapłanów, aby chorego umocnić, przebaczyć i przygarnąć.

W Liście św. Jakuba czytamy: "Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana.
A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone" (Jk 5,14).

Sakrament namaszczenia chorych winno się przyjmować wtedy, gdy życie chrześcijanina jest poważnie zagrożone z powodu choroby lub starości.

Co należy przygotować na wizytę kapłana w domu chorego?

  1. W pokoju chorego powinien być przygotowany stół jak na wizytę kolędową kapłana tzn. biały obrus, krzyż i dwie świece, naczynie z wodą święconą i kropidło lub gałązkę nadającą się do kropienia; talerzyk z tamponem waty dla otarcia palców z oleju świętego; może też być nieco soli tub plasterek cytryny. Po obrzędzie Namaszczenia Chorych watę, sól i cytrynę należy bezzwłocznie spalić.
  2. W miarę możliwości pokój chorego powinien być wywietrzony i posprzątany - wszak przychodzi do niego Chrystus.
  3. Należy zapewnić możliwość godnego przystąpienia do Komunii św. przez chorego – stół jest w tej sytuacji miejscem na rozłożenie korporału z Najświętszym Sakramentem. Po przyjściu kapłan składa Najświętszy Sakrament na stole.
  4. Ponieważ sakrament namaszczenia chorych ma charakter wspólnotowypowinni w nim uczestniczyć wszyscy domownicy obecni w tym czasie w domu. W czasie spowiedzi domownicy opuszczają pokój, a po spowiedzi powracają do wspólnej modlitwy. W czasie spowiedzi chorego domownicy modlą się w drugim pokoju lub śpiewają eucharystyczne pieśni. Zwyczaj ten należy podtrzymywać.
  5. Warto zapytać spowienika, jaką zadał pokutę sakramentalną przy spowiedzi, aby móc ją potem choremu przypomnieć, a nawet wraz z nim ją odprawić. Jeśli nie zrobiliśmy tego wcześniej, to właśnie teraz możemy dać duszpasterzowi kartkę z imieniem i nazwiskiem chorego w celu adnotacji wizyty w parafialnej księdze chorych.
  6. Jeżeli chory ze względu na swój stan zdrowia nie może przystąpić do Komunii św. /np. jest nieprzytomny/ należy o tym powiedzieć przy wezwaniu kapłana. Komunii św. nie udziela się też osobom, które straciły jasność używania rozumu i świadomość sytuacji i np. nie rozróżniają czy przyjmują Najświętszy Sakrament czy lekarstwa lub pokarm.
  7. SAKRAMENTU TEGO NIE UDZIELA SIĘ ZMARŁYM!
    Jeśli wzywamy kapłana tuż po śmierci klinicznej, powiedzmy o tym kapłanowi. Wtedy kapłan przybywa nie z sakramentem chorym, a z modlitwą przy zmarłym.

Sakrament chorych jednoczy chorego z męką Chrystusa dla jego dobra oraz całego Kościoła; umacnia i pomaga w znoszeniu, cierpień związanych z chorobą czy starością w duchu chrześcijańskim; daje przebaczenie grzechów, gdy chory z powodu zbytniego osłabienia nie mógł otrzymać go w sakramencie pokuty; przywraca zdrowie, gdy jest niezbędne do zbawienia duszy; przygotowuje na przejście do życia wiecznego.

Najważniejszy udział w niesieniu ulgi choremu mają zawsze najbliżsi. To właśnie rodzina, krewni, prawdziwi przyjaciele oraz inni, którzy z jakiegokolwiek tytułu podjęli się opieki nad chorym, mają obowiązek moralny w porę poprosić kapłana, aby przybył udzielić mu sakramentu chorych.

Kto może przyjąć sakrament Namaszczenia Chorych ?

  1. Człowiek znajdujący się w ciężkiej chorobie lub zagrożeniu życia. W tej sytuacji nie jest potrzebna żadna opinia lekarska, wystarczy, że opiekujący się osobą chorą lub mieszkający z nią uznają sami, że choroba jest poważna a sytuacja może mieć śmiertelne skutki.
  2. Osoby w wieku starczym. Wiek ten to okoliczności, w których może dojść do nagłej śmierci i dlatego sam starczy wiek już jest argumentem do przyjęcia Namaszczenia Chorych.
  3. Przed ciężkimi operacjami. Sam zabieg operacyjny może być zagrożeniem życia dla pacjenta dlatego przed zabiegiem także można przystąpić do Namaszczenia Chorych.
    W ciągu roku chorych odwiedzamy w okresie Adwentu i Wielkiego Postu.
    Wizytę u chorych zgłaszamy w czasie rekolekcji.
    W innym czasie wizytę kapłana w domu chorego zgłaszamy u księdza dyżurnego.
    Z udzielaniem sakramentu nie czekamy na ostatnie chwile życia, wszak nie jest to sakrament ostatniego namaszczenia, ale sakrament poważnie chorych.
Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
34 0.10141897201538